„Mеѓу вас и нас постои голема провалија…“

Еден човек беше богат и се облекуваше во порфир и свила, и секој ден живееше раскошно и се веселеше. Имаше исто така, и еден сиромав, по име Лазар, кој струплив лежеше пред вратата негова; и сакаше да се нахрани со трошките што паѓаа од трпезата на богатиот; и кучињата доаѓаа и ги лижеа раните негови. Умре сиромавиот и ангелите го однесоа во крилото Авраамово; умре и богатиот и го погребаа. И во пеколот, кога беше во маки, ги подигна очите свои и го виде оддалеку Авраама и Лазара во крилото негово, и, откако извика, рече: »Оче Аврааме, смилуј се на мене и прати го Лазара да го накваси својот прст во вода и да ми го разлади јазикот, оти многу страдам во овој пламен!« Но Авраам рече: »Синко, сети се, дека ти си го добил своето добро уште додека беше жив, а Лазар злото; сега, пак, тој се утешува, а ти страдаш. Освен тоа, меѓу вас и нас постои голема провалија така што оние, кои би сакале да дојдат при вас, не можат; а исто така и оние оттаму – при нас.« А тој пак рече: »Тогаш те молам, оче, прати го во татковата ми куќа, зашто имам петмина браќа, та да им посведочи, за да не дојдат и тие во ова место на маките!« Авраам му рече: »Тие го имаат Мојсеја и Пророците; нив нека ги слушаат!« А тој рече: »Не, оче Аврааме, туку, ако некој од мртвите отиде при нив, тогаш ќе се покајат.« Авраам му рече: »Штом Мојсеја и Пророците не ги слушаат, тогаш и да воскресне некој од мртвите, тие нема да му поверуваат.«

-Од Светото Еванелие според Лука (16:19-31)

lazar

Денешната евангелска парабола (за богатиот и за Лазар) е многу слоевита, јасна и строга во разграничувањето на животните состојби во вечноста. За животот кој започнува на Земјата Божјото Откровение нѐ известува дека никогаш не престанува, не исчезнува. Човекот продолжува да суштествува и по смртта. Смртта е разделба, одвојување на душата од телото и нејзино пре-ставување пред Божјиот суд. Така, откако душата на Лазар го напуштила телото, ангелите ја прифатиле и ја вознеле кон Бога.

Од денешното Евангелие разбираме дека душата на човекот и по смртта е свесна и ги памети сите дела што го направила. Тој „задгробен живот“ како што многумина го нарекуваат, всушност е продолжение на животот што човекот го живеал на земјата. Како што овој живот би било неумесно да го нарекуваме „предгробен“, така и другиот живот не е „задгробен“; вечниот живот е разоткривање на вистинските цели и мотиви што нѐ воделе во постапките и делата и исполнување на она кон што сме се стремеле. Во овој живот го започнуваме вечниот живот и во овој живот стапуваме на едниот или другиот пат, зачекоруваме по тесниот или широкиот пат, се насочуваме кон кон рајот или кон пеколот.

На земјава се случува многу зло и многу добро, а Бог остава покрај житото да расте и плевелот. Но, во Евангелието читаме дека на оној свет меѓу едните и другите „постои голема бездна,“ постои остра разлика меѓу рајот и пеколот.

Да забележиме дека во денешното евангелското четиво се споменува ад (καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ…, и во aдѣ воз­вѣдъ oчи свои…), а не пекол, зашто адот е вовед и претвкусување на пеколот кој ќе започне дури после Второто доаѓање Христово и идниот Суд. Денешната евангелска парабола не се однесува на животот по Второто Христово доаѓање, туку на животот на душата во периодот меѓу човековата смрт, кога душата излегува од телото и Второто Христово доаѓање.

При Неговото Второ доаѓање, Господ Исус Христос ќе дојде за да им суди на луѓето. Пред тоа, ќе се случи телесно воскресение и душите повторно ќе се облечат во (своите) тела, а човекот ќе ги доживува плодовите од делата што ги правел за време на својот живот.

„А, зарем некој се вратил од таму да раскаже? Нека дојде некој од умрените, па ќе поверуваме” — тоа се најчестите услови кои неверните луѓе ги поставуваат за да поверуваат. Секое чудо во душата на човекот што не верува само ќе буди уште поголема љубопитност и уште поголем глад за атракции. По секое чудо ќе се бара поголемо чудо и секое ново сомневање ќе бара ново знамение. Затоа Господ Исус Христос вели: „род лукав и прељубодеен бара знамение, и тоа не ќе му биде дадено.”

Преку надворешни чуда животот би се истоштил во болна љупитност. Тоа веќе и се случува: настапува време кога знаењето дека постои друг свет станува општоприфатено. Се промовираат и научни теории кои докажуваат дека душата е бесмртна и по смртта продолжува да живее во други светови. Тие теории се лажни и многу опасни, бидејќи вечниот живот не го поврзуваат со Божји суд, што значи дека се релативизира значењето на доброто и злото. Науката се смешува со окултизмот кога говори за вечност без Бога, уверувајќи дека „енергијата на свесноста во одреден момент се рециклира во друго тело, а во меѓувреме постои надвор од физичкото тело на некое друго ниво на реалност, и можеби во друга вселена.“

Светото Писмо вели поинаку: „Умре сиромавиот и ангелите го однесоа во крилото Авраамово; умре и богатиот и го погребаа.“ Но, потоа тие се најдоа во сосема различни состојби одвоени еден од друг со длабока бездна. Тоа е бездна што ја создал човекот, а не Бог. Бог за никого не подготвил маки. Тоа е бездна што само човековиот грев ја ископува и ги раздвојува луѓето едни од други. Преку таа бездна може да се помине само во овој живот и мостот се нарекува: покајание.

Во шумата или шумот од секакви учења за задгробниот живот, како некој да поверува во Христовото Воскресение, ако претходно не го прифатил Христовиот Крст? Какво значење може да имаат чудата, ако не се поклониме пред чудото на Крстната смрт на Спасителот, Кој Себе Се соединува со страдањето и смртта на секој човек до крајот на светот (Лк. 11, 29).

Господ постојано ни испраќа таги и неволји, за да нѐ научи на заповедите за верата и љубовта, за состраданието со другиот, и така нѐ враќа во реалноста на животот. Тој, Воскреснатиот, присуствува среде нашите беди, и уште овде ни овозможува да го познаеме Небото како многу пореално од светот чиј образ (σχη̃μα) изминува, амин.

Advertisements

Книга: Бог на небото и на земјата

Програмата за Православна Вера и Живот, односно тригодишното теолошко школување, што го спроведува Антиохиската Православна Архидиоцеза на Британските Острови и Ирска, е сочинето од стотина лекции на група автори. Сите лекции се  објавени во .pdf на https://www.equip-orthodox.com/ и во аудио формат на https://www.ancientfaith.com/specials/e_quip

Избрани предавања од таа програма Ви предложуваме во зборник, насловен: Бог на небото и земјата.

За подобрувањето на преводите посебен придонес имаат: архимандрит Григориј (Настески), чии забелешки помогнаа за доловување на финесите на теолошката точност на содржините, и м-р Верица Костова, која ја корегираше философската терминологија.

Ова издание е особено почестено со слово од авторот на текстовите, отец Грегори Халам:

Се радувам што Црквата во Македонија, конкретно епархијата Кумановско-осоговска со нејзиниот епископ, Неговото Високопреосвештенство, Mитрополит Јосиф, одлучила да објави материјали од нашиот Антиохиски Православен Богословски Курс на Британските острови и Ирска, насловен: E-подготовка.

Свети апостол Павле пишува во Посланието до Ефесјаните:

„И Он постави едни за апостоли, други за пророци, трети за евангелисти, четврти за пастири и учители, за усовршување на све тиите во делото на служењето, за изградување на Христовото тело, додека сите не стигнеме до единство во верата и познавање на Синот Божји, до состојба на совршен маж, до мера на полната возраст на Христовото совршенство… (4, 11-13)“

Нашиот смирен принос на Црквата (секогаш со намера за поправање и усовршување) е помош во богословското образование на сите нејзини членови, така што целата Црква да биде изградена во Христос и „опремена” за проповедање и живеење на Евангелието во XXI век.

Ќе се молам, Црквата во Македонија и пошироко, да биде благословена со користењето на овој курс, бидејќи ние Православните заедно живееме во и заради Царството на Бог Човекољубецот.

Протојереј Грегори Халам до 1994 г. бил пастор на Англиканската црква. Во 1995 г. преминал во Православието и оттогаш е парохиски свештеник во Св. Ајдан, православна црква во Манчестер, Англија, под јурисдикција на Антиохиската Патријаршија. (Interview with Antiochian Archpriest Gregory Hallam)

Книгата (вкупно 214 стр, а во поголем дел е објавена овде) се продава во црквите Св. Никола и Св. Троица во Куманово, по цена: 200 ден., а може да ја нарачате и преку: eklisijast@gmail.com За да испратите порака на таа адреса, пополнете го предложениот образец и кликнете: Испрати.

Бактеријалниот flagellum – очигледно чудо на интелигентниот дизајн

Бактеријалниот flagellum (опашка) како дел од моторниот механизам на E. Coli bacteria е пример за она што Мајкл Бихи го нарекува неразложливо сложен систем (irreducibly complex system).

Дарвинизмот, т.е. теоријата за еволуцијата или натурализам, се потпира на постепениот развој на сложените органи или екстремитетите, до евентуално настанување посебни видови.

Бихи ја обопштува структурата на бактеријалниот flagellum во следниве зборови:

Некои бактерии имаат чуден апарат за пливање; flagellum, кој нема паралела во посложени клетки. Во 1973 г. било откриено дека некои бактерии пливаат со ротирачки flagellum. Така, бактеријалниот flagellum дејствува како пропелер.

Структурата на flagellum-от наликува на долга нитка вградена во мембраната на клетката. Flagellum-от е елисата која е во допир со течноста за време на пливањето. При влезот на flagellum-от во клетката има испапченост на клетката, со која нитката се прицврстува за роторот. Експериментите покажуваат дека движечкиот погон//моторот се наоѓа во основата на flagellum-от, каде електронските микроскопи покажуваат неколку збиени прстенести структури. Ротирачката природа на flagellum-от е јасна, неизбежни се заклучоците…

Во својата книга Darwin’s Black Box, Бихи објаснува, дека такви неразложливо сложени системи, не може да настанале постепено, степен по степен како во дарвиновиот процес, зашто бактеријалниот flagellum задолжително е составен од најмалку три делови: статор, ротор и мотор – тој е неразложлив комплекс. Постепениот развој на flagellum-от, според тоа, има непремостливи пречки.

Кога биохемичарите почнале да разгледуваат привидно прости структури како flagellum-от, тие откриле запрепастувачка сложеност, со десетици и дури стотици прецизно сообразени делови. Многу веројатно е дека многу од деловите, кои не сме ги разгледале, се задолжителни за секој  flagellum да функционира во клетката. Како што бројот на неопходните делови се зголемува, постепеното склопување на системот станува сосема неможно, како и веројатноста од индиректни сценарија. Дарвин изгледа сѐ помалку доверлив. Дарвинистичката теорија не дава објаснување за flagellum-от. Поразителната сложеност на такви пливачки системи нѐ наведува да мислиме, дека никогаш и не може да се даде објаснување.

Бихи стигнуваа до заклучок дека такви неразложливо сложени системи, во крајна сметка, се резултат на интелигентен дизајн.

Радоста – цел на христијанскиот живот

Радоста не означува отсуство на проблеми… Во Црквата луѓето честопати го изопачуваат поимот за духовната реалност и сметаат дека, тука на земјата радоста не постои и треба да го жртвуваме својот живот заради некој друг живот, односно, веруваат, дека ќе ја најдат радоста надвор од овој свет. Отците на Црквата го немаат предвид тоа, туку велат дека тука, во сегашноста ќе започнеме да ја предвкусуваме радоста на Божјото присуство…
Превод и аудио – видео обработка на текст од Архим. Харалампос Пападопулос. Извор: https://dveri.bg/wycq4