[audio] Сеопштиот, последен Божји Суд

Пред Великиот Пост има четири подготовителни Недели и тие се наречени: на митарот и фарисејот, на блудниот син, месопустнаа и сиропустна. Неделата месопустна се вика и Недела на Страшниот суд, затоа што во тој ден го споменуваме сеопштиот, последен и Страшен суд.

Овој суд е неизбежен и сигурен, како што за секого од нас е неизбежа и сигурна смртта. Секој од нас ќе умре, но никој нема да исчезне, како што посакуваат многумина. Кај Бога ништо не исчезнува, неговиот збор излегува, но не поминува. Бог сѐ создал да постои (Прем. 1, 14), и тоа го создал не за (некое определено) време, туку засекогаш; Тој со своето творечко Слово го привел светот во постоење, како што се пее во псалмите:  “ја утврди вселената, за да не се помести’ (Пс. 92, 1).

Од човекот се очекува да има одговорност за својот живот на земјата. Затоа Христојанството не е религија која го залажува човекот со илузорни очекувања за задгробен живот, туку Христијанството му придава на овој живот апсолутно значење: животот е еден, единствена можност од која зависи нашата вечност. Земскиот живот е подготовка за вечноста, „сѐ што правиме овде, одекнува во вечноста.“ Св. Апостол Павле вели: „На луѓето им е одредено еднаш да умрат, а потоа суд“ (Евр 9, 27).

Божјиот Суд, не е сличен со човековиот Суд. Бог е Судијата и во него е последниот суд, но всушност ние си пресудуваме со своите дела и со својата вера. Кога Бог го нарекуваме судија, тоа не значи дека тој е Судијата кого понекогаш луѓето безмалку со задоволство го повикуваат да ги казни нивните непријатели. Дури и кога се тешиме дека „има некој што сето тоа го гледа“ од нас можеби притаено ѕирка злобна одмаздољубивост со желба да му биде вратено со зло некому кој направил зло. Но, Бог нема ништо со човечкото пресметување на злосторставата и казните. Едноставно, Бог никому не враќа со зло и никого не испраќа во Пеколот. Во Светото Евангелие се вели дека тој само ги одделил овците од козите. Овците т.е кротките и смирените по дух остануваат во негова близина од десната страна, козите како бунтовни заминуваат во стадото од левата страна.

Повеќе за оваа тема, слушнете во емисијата од приложениот плеер.

[audio] Светата Литургија – за трезвеност на душата

Светата Литургија е најголемото дело што човек може да го изврши, најголемата чест, најголемата привилегија што Бог му ја дал на човек, имено, да се причести со Светите Тајни – Христовото Тело и Неговата Крв.
Сo една од молитвите на Светата Литургија свештеникот се моли:
„Да им бидат (Светите Дарови) на тие што се причестуват:
за трезвеност на душата,
за простување на гревовите,
за заедница со Светиот Дух,
за наследување на царството небесно,
за смелост кон Тебе,
а не за суд или за осудување.”
Ќе ги прокоментираме тие изрази поединечно…

Светата Литургија не е интелектуално доживување, туку благодатен настан.

 

За време на Светата Литургија свештеникот тивко ја чита молитвата на првиот антифон:

Господи, Боже наш, чијашто власт е неискажлива и слава недостижна, чијашто милост е неизмерна и човекољубие неизречено; Самиот Ти, Владико, според Твоето милосрдие, погледни на нас и на овој свет храм, и покажи ги на нас и на овие што се молат со нас, Твоите богати милости и Твоите штедрости.

Што и да кажеме за Бога, не можеме да изразимe сè. Ништо не може да го изрази Бога. Апсолутно ништо. Затоа велиме, дека Бог е благ, човекољубив, милосрден и набројуваме уште многу други описи, но истовремено, Бог не е ни сето тоа заедно, зашто Тој не може да биде ограничен во една дефиниција. Бог е и не е. Тој е добар и не е добар, зашто е над поимот за добро, Бог не може да се ограничи во еден поим. Затоа, славата и присуството на Бога се недостижни, неизмерливи и неискажани. Tоа големо и неизразливо Божјо присуство, сепак, се доживува во срцето на човекот. Секој – од доенче до старец – може да го доживее Божјото присуство. Затоа, во Црквата не исклучуваме никого. Светата Литургија не е интелектуално доживување.

Што е вистина? [аудио]

mr1„Православна Ризница“ на Македонско радио 1. Секоја Среда од 18:30 ч.

Што е вистина?  (1 дел, 20 мин.).
Екипата на Македонско Радио во состав:
уредник: Ирена Кепеска, тон-мајстор: Весна Спасовска, спикери: Часлав Митрички, Анета Трпевска,
подготви одлично обработена емисија со текст од предавање на протоереј Грегори Халам: Што е вистина?

Радио-емисии за христијаните и мачениците од првите векови

mr1Православна Ризница на Македонско радио 1. Секоја Среда од 18:30 ч.

Уредник: Ирена Кепеска. Тон-мајстор: Игор Димов. Спикери: Часлав Митрички, Весна Атанасовска – Вучиќ.

Христијаните од првите векови (30 мин.).

Христијанските маченици од првите векови (30 мин.).